Ճակատագիրը արժեքավոր դաս սովորեցրեց:Պատմություն ամուսինների մասին

Ես այլևս չեմ ստուգում հեռախոսս՝ բաց թողնված զանգ կամ հաղորդագրություն տեսնելու հույսով: Սիրտս այլևս ավելի հաճախ չի խփում,երբ լսում եմ քո անունը կամ ձայնը: Քո հպումներն ու համբույրները դադարեցին հուզել ինձ: Ես չէի կարող պատկերացնել որ այն մարդը, ով ինձ այդքան երջանկություն և սեր էր տալիս,և այն մարդը ով ինձ այդքան ցավ էր պատճառում, կարող է լինել նույն անձը:

Բայց ես բուժեցի իմ սիրտը և ընդունեցի սպիերը որպես իմ մի մասը և շարունակեցի առաջ շարժվել: Ես ոչ մեկին թույլ չեմ տա ինձ պահել որպես երկրորդ տարբերակ: Իրոք, սիրո պատճառով առաջնահերթությունների ցանկում ես զբաղեցնում էի վերջին տեղը, թույլ էի տալիս վերաբերվել որպես ինչ-որ բանի երաշխիք: Ես չէի կարող նման բան թույլ տալ, բայց վերջիվերջո կորցրեցի ինքս ինձ՝ մի կողմ թողնելով իմ բոլոր սկզբունքները:

Դու ասացիր, որ սիրում ես ինձ: Ասացիր, որ առանց ինձ չես պատկերացնում քո կյանքը: Անիծյալ, դու նույնիսկ ասացիր, որ հավիտյան կսիրես ինձ, որ փոխվելու ես: Այո, ես այլևս միամիտ չեմ, բայց դու շարունակում ես մնալ նույն ստորը և կեղծավորը: Հիմա ես գիտեմ, որ ճակատագիրը, քեզ հետ ծանոթացնելով, շատ արժեքավոր դաս է սովորեցրել: Միգուցե այդպիսի փոխհարաբերությունները կոչված են կոտրելու մեզ, որպեսզի վերջապես կարողանանք հանգստացնել էգոն և գտնել մեր իրական եսը:

Հիմա հասկանում եմ, որ նույնիսկ այն պահերը, որոնք ինձ երջանիկ էին թվում, հոգու խորքում ես զգում էի «հիվանդանոցում հիվանդ», ում պահում են սենյակում և, ով արդեն կորցնում է միտքը։Ի վերջո, նրան միայն պետք էր, որ իրեն այցելի սիրելի մարդ: Հիվանդանոցի ցուրտ սենյակի պատկերը ամեն անգամ ինձ հիշեցնում, թե ինչու հեռացա և երբեք չեմ վերադառնա: Երկրորդ հնարավորություն չի լինի: Եվ գիտե՞ս ինչու: Որովհետև, վերջապես, սառել եմ քո հանդեպ։

Հավանեցիք? Կիսվեք Ձեր ընկերների հետ
INTERESTING NEWS
Яндекс.Метрика